1512, 22 stycznia, na zamku krakowskim

f. quinta ipso dic s. Vincentii

Mikołaj Zawer wójt prowincjalny wraz z siedmioma ławnikami (wymienieni imiennie) Sądu Najwyższego Prawa Mageburskiego na Zamku Krakowskim za­świadczają, że Jan Boner burmistrz i Piotr Morsztyn rajca krakowscy, opiekunowie synów zmarłego Stanisława Morsztyna, wójta dziedzicznego lubelskiego, przed wymienionym sądem skwitowali burmistrza, rajców i całe pospólstwo m. Lublina z kwoty 2400 florenów otrzymanych za sprzedane miastu wójtostwo.

PL-35-22-DmL-39-1-1

  • Transkrypcja
  • Tłumaczenie
 

Nicolaus Zawer advocatus provincialis et septem scabini Iuris Supremi Maydburgensis [s] Castri Cracoviensis, videlicet Joannes Zuntak, Mathias Saponarius, Melchior Vaygel, Joannes Soray, Joannes Dlugosch, Bernardus Ffogx et Mathias Schwab per serenissimum principem et dominum dominum Sigismundum Dei gratia regem Poloniae, magnum ducem Lituanie, Russie Prussieque etc., dominum et heredem, dominum generosissimum ad id specialiter delegati, significamus tenore praesencium, quibus expedit, universis et singulis, praesentibus et futuris, quomodo de anno Domini millesimo quingentesimo duodecimo, feria quinta ipso die sancti Vincencii, iudicium bannitum expositum in castro Cracoviensi more solito per nos est celebratum. Coram quo iudicio spectabiles ac famati Joannes Bonar proconsul et Petrus Morschthyn consul, tutores puerorum spectabilis olim Stanislai Morschthy, consules eciam Cracovienses, videlicet Stanislai iam perfectae etatis [s] et Georgii nondum annos discretos habentis, asesso consulatu Cracoviensi electi et assumti et praefatus Stanislaus Morschtyn frater germanus et innatus tutor Georgii fratris minoris etatem discretam non habentis publice recognoverunt, quia famati et circumspecti proconsul, consules et tota communitas civitatis Lublyn in summa duorum millium et quadringentorum florenorum monete communis pro advocatia hereditaria Lublinensi in omnibus rathis a prima usque ad ultimam necnon in omnibus censibus ex capitali summa quomodolibet provenientibus iuxta inscriptiones in actis regalibus et Iuris Supremi Castri Cracoviensis contentas, totaliter et ad plenum, realiter et cum effectu satisfecerunt. Quos quidem consules et totam communitatem praefati tutores cum Stanislao seniore fratre et innato tutore Georgii Morschtyn de praescripta summa duorum millium et quadringentorum florenorum de omnibusque et singulis rathis summae praetact[a]e quovismodo assignatis ac eciam omnibus censibus quittant et praesentibus liberos et absolutos perpetue et in evum [s] faciunt et dimittunt, confirmantes et ratificantes in hodierno iudicio dict[a]e advocatiae resignacionem per ipsos dictis consulibus et totae communitati Lublinensi coram iudicio bannito Iuris Supremi Castri Cracoviensis die sabbatino post festum sancti Nicolai proximo de anno Domini millesimo quingentesimo quarto factam et celebratam in omnibus ipsius punctis clausulis et articulis, alias tum inscripciones [s] tam in actis regalibus, quam Iuris Supremi Castri Cracoviensis contentas mutuo mortificant et pro mortificatis habere volunt. Insuper spectabilis Joannes Bonar tutor electus, et Stanislaus Morschtyn frater senior et tutor innatus Georgii Morschtyn [a]etatem perfectam non habentis, volentes facere omnimodam securitatem et maiorem certitudinem sepefatis consulibus et tot[a]e communitati Lublinensi ambo in solidum ac coniunctim et divisim se inscripserunt et obligaverunt, fideiubentes, ipsum Georgium Morschthyn iuniorem postquam ad annos devenerit discrecionis [s] coram iudicio Iuris Supremi Castri Cracoviensis statuere ad consenciendum omnibus et singulis ac ad confirmandum, approbandum et ratificandum omnia et singula qu[a]e per antedictos tutores coram iudicio Iuris Supremi Castri Cracoviensis, et alias, quod tangit sepe nominatam advocaciam [s] Lublinensem, facta, gesta ac ordinata sunt. Quam quidem praesentem inscripcionem nobilis ac famatus Leonardus Skromowski consul Lublinensis approbavit est suscepit in manus et personas dominorum consulum ac tocius [s] communitatis Lublinensis. Quae omnia totaliter, ut premissum est, ritte [s] et legittime [s] facta per nos nostra summa mediante sunt confirmata, robur et vigorem habere perpetuae firmitatis de forma iuris, harum quibus sigillum nostrum est subappensum testimonio literarum. Actum et datum anno, die, loco et iudicio, quibus supra.

 

Mikołaj Zawer wójt królewski (prowincjalny) oraz siedmiu ławników Sądu Najwyższego Prawa Magdeburskiego na Zamku Krakowskim, a mianowicie: Jan Zuntak, Maciej Mydlarz, Melchior Vaygel, Jan Soray, Jan Długosz, Bernard Fox i Maciej Schwab, specjalnie do tego wyznaczeni przez najjaśniejszego władcę i pana, pana Zygmunta, z Bożej łaski króla Polski, wielkiego księcia litewskiego, pana dziedzicznego ruskiego, pruskiego itd., oznajmiamy mocą niniejszego pisma wszystkim, razem i każdemu z osobna, którym [oznajmić] należy, tak obecnym, jak i przyszłym, że w roku Pańskim tysiąc pięćset dwunastym, we czwartek, w dniu świętego Wincentego, został przez nas przeprowadzony sąd gajony, odbywający się zwykłym obyczajem na zamku krakowskim. Burmistrz Jan Boner i rajca Piotr Morsztyn, opiekunowie prawni synów zmarłego zacnie sławetnego Stanisława Morsztyna, również rajców krakowskich, a mianowicie Stanisława będącego już w wieku sprawnym i Jerzego, nie mającego [jeszcze] wieku sprawnego, oświadczyli publicznie, że sławetni i opatrzni burmistrz, rajcy i cała społeczność miasta Lublina całkowicie i w pełni, rzeczywiście i skutecznie wypełnili zobowiązanie co do [spłaty] sumy dwóch tysięcy czterystu florenów w monecie pospolitej [jako zapłatę] za lubelskie wójtostwo dziedziczne w zakresie wszystkich rat od pierwszej aż do ostatniej, a także wszystkich odsetek pochodzących w jakikolwiek sposób od sumy kapitału według zapisów zawartych w aktach królewskich i Sądu Najwyższego Krakowskiego [Prawa Magdeburskiego] na Zamku Krakowskim. Rajców tych i całą społeczność uprzednio wspomniani opiekunowie wraz ze Stanisławem, starszym bratem i naturalnym [połączonym więzami pokrewieństwa] opiekunem Jerzego Morsztyna, kwitują [spłatę] wspomnianej wyżej sumy dwóch tysięcy czterystu florenów ze wszystkimi razem i każdą z osobna ratą na wszelki sposób do niej przynależną, jak również ze wszystkimi odsetkami, i niniejszym czynią wolnymi i zwolnionymi [z zobowiązania] oraz po wieczne czasy i na zawsze zwalniają, potwierdzając i zatwierdzając na obecnym sądzie odstąpienie przez nich wójtostwa wspomnianym rajcom i całej społeczności lubelskiej wobec sądu gajonego Sądu Najwyższego Prawa Magdeburskiego na Zamku Krakowskim, dokonane i przeprowadzone w pierwszą sobotę po święcie świętego Mikołaja [7 XII 1504] w roku Pańskim tysiąc pięćset czwartym, we wszystkich jego punktach, klauzulach i artykułach, a tym samym unieważniają i za unieważnione pragną uważać inne zapisy, zawarte zarówno w aktach królewskich, jak i Sądu Najwyższego Prawa Magdeburskiego na Zamku Krakowskim. Ponadto zacnie sławetny Jan Boner, wybrany opiekunem prawnym, oraz Stanisław Morsztyn, starszy brat i naturalny [ze względu na pokrewieństwo] opiekun Jerzego Morsztyna, który nie osiągnął [jeszcze] pełnoletniości, chcąc zapewnić wszelkiego rodzaju bezpieczeństwo i większą pewność często wymienianym rajcom i całej społeczności Lublina, obaj solidarnie, razem i z osobna podpisali się i zobowiązali, udzielając poręki, że tegoż młodszego Jerzego Morsztyna, gdy dojdzie do lat sprawnych, przed Sądem Najwyższym Prawa [Magdeburskiego] na Zamku Krakowskim stawią dla wyrażenia zgody na wszystko [to] razem i z osobna, jak również dla potwierdzenia, zaaprobowania i zatwierdzenia wszystkiego tego razem i z osobna, co przez uprzednio wymienionych opiekunów przed Sądem Najwyższym Prawa [Magdeburskiego] na Zamku Krakowskim, a także gdzie indziej w stosunku do często [tu] wspominanego wójtostwa lubelskiego zostało uczynione, dokonane i postanowione. Ten niniejszy zapis szlachetny i sławetny Leonard Skromowski, rajca lubelski, zaaprobował i przyjął do rąk własnych i [na rzecz] osób panów rajców oraz całej społeczności lubelskiej. Wszystko to, tak, jak [tu] przedstawiono, prawidłowo i zgodnie z prawem wypełnione przez nas za pomocą tej sumy, ma moc i siłę wiecznej trwałości [co do] formy prawnej tego pisma, pod którym została przywieszona nasza pieczęć. Sporządzono i wydano w roku, dniu, miejscu i sądzie, o których [mowa] wyżej.

Oryg., perg., 56 x 29+10 cm; zachowany dobrze; j. łac.

Pieczęci brak, paski perg.

Na marginesie z lewej: „R. 1512”; „2400”.

Na odwrocie: 2 regesty [XVI, XVIII w.], zatarte; „Lectum”.

Odpis: KmL, sygn. 145, k.12v-13; APK, SWPM, sygn. 1-10, s.104-105; reg.: AmL, sygn. 151, nr 73.

Druk: Riabinin, nr 108; MRPS, IV, nr 10314.

Wykaz, 30; DmL, sygn. 39.