1535, 30 sierpnia, Kraków

f. secunda pt diem fest. Decollationis s. Joannis Baptiste

Zygmunt król polski powtarza i potwierdza poniższy dokument wydany wcześniej pod pieczęcią sygnetową, nakazując wydanie go pod pieczęcią średnią (sigilloque nostro mediocri).

  • 1535, 23 kwietnia, Wilno
    Treść, jak sygn. 56.

049

  • Transkrypcja
  • Tłumaczenie

Sigismundus Dei gratia rex Poloniae, magnus dux Lituanie, Russie, Prussie, Mazouie etc. dominus et heres, significamus tenore presencium, quibus expedit universis, quia cives nostri Lublinenses exhibuerunt coram nobis literas nostras infrascriptas incorporationis villarum Conopnicza et Bronouicze advocacie Lublinensi confirmatorias, per nos eis Vilne sub sigillo nostro annulari concessas et manu nostra subscriptas supplicantes, ut easdem literas describi et sub sigillo nostro maiorique annulari dari eis mandare dignaremur, quarum quidem literarum tenor est talis: „Sigismundus Dei gratia rex Poloniae, magnus dux Lituanie, Russie, tocius Prussie ac Mazouiae etc. dominus et heres, significamus tenore presencium, quibus interest universis, presentibus et futuris, presencium noticiam habituris, quia venientes ad nostri presenciam civitatis nostre Lublinensis nuncii exhibuerunt coram nobis verum et autenticum transsumptum et exemplum literarum serenissimi olim Cazimiri regis Polonie, predecessoris nostri, omni vicio, suspicionis carentes, quibus quidem literis ville Conopnicza et Bronowicze advocatie civitatis prefate Lublinensis sufficienter dignoscuntur esse incorporate et ad ius civile, Theutonicum translate. Atque tam advocacie prefate, quam iuribus et privilegiis eius in perpetuum immiscerate, ut non secus incole illarum villarum, atque ipse ville Conopnicza et Bronowiczae, quam anteurbium civitatis Lublinensis ab omnibus censeri et reputari debeat caveaturque literis ipsis quod advocatus et sui successores, duntaxat a nobis iure Theutonico Maideburgensi citacione nostra evocatus iudicari possit et ab alio nemine et quamvis hec ita se habeant nichilominus tamen quidam nobiles subditi nostri prefate civitatis Lublinensis consules pro rebus quibsucumque ad iudicium terrestre racione prefatarum villarum et hereditate illarum cum a civitate Lublinensi, una cum advocatia teneantur cittacionibus evocant multasque molestias et turbaciones eisdem consulibus et civitati Lublinensi inferunt, non sine damno et iactura tam rei familiaris privatorum civium, quam publici fisci tocius civitatis, cuius nomine nobis supplicatum extitit, ut in talibus eidem civitati de salubri remedio providere dignaremur. Nos itaque volentes unum quemque in suo iure conservare, scientes que quod ex confusione iurisdictionum confundi soleat ordo statum nobis iudicibus et officialibus universis tam terrestri, quam castrensi Lublinensi, iudicio presidentibus manifestum facimus et declaramus huiusmodi citaciones contra proconsulem et consules civitatis Lublinensis, qui in presens advocacie et dictarum villarum possesesores sunt ad iudicia nostra quomodocumque racione dictarum villarum Conopnicza et Bronowicze emanatas invalidas et nullius momenti esse, neque consules prefatos ex dictis villis, cum sint advocacie et iuri Maideburgensi incorporate ad iudicia vestra trahi et evocari de iuro, ullo modo, posse et proinde tam citaciones huiusmodi, quam alia exinde sequnta adversus eosdem cives a iudicio nostro quomodocumque emanata, declarata aut decreta, nulla irrita et inania haberi et dici et pro invalidis nullius quem momenti ab omnibus haberi et reputari. Ipsosque consules ad huiusmodi frivolas et invalidas inofficiosasque citaciones parere aut respondere neque debere, neque teneri et ideo neque ullum damnum aut incommodum ob non paricionem non responsionem in iudiciis vestris eos sustinere aut pati debere vel posse volumus et decernimus. Harum quibus sigillum nostrum annulare, quo in presens utimur, est subappensum testimonio literarum. Datum Vilne, vigesima tercia aprilis die, anno Domini millesimo quingentesimo tricesimo quinto, regni nostri anno vigesimo nono, Sigismundus rex subscripsit. Relatio reverendi in Christo patris domini Joannis Choienski episcopi Premisliensis”. Nos itaque idem Sigismundus rex supplicationi prefatorum civium nostrorum Lublinensium annuentes preinsertas literas describi sub sigilloque nostro mediocri presentibus est appensum. Datum Cracouie, feria secunda post diem festum Decollationis sancti Joannis Baptiste, anno Domini millesimo quingentesimo tricesimo quinto, regni nostri anno vigesimo nono.

Petreus episcopus et vicecancellarius subscripsit.

Zygmunt z łaski Boga król Polski, wielki książę Litwy, Rusi, Prus, Mazowsza itd. pan i dziedzic, oznajmiamy niniejszym, wszystkim których to dotyczy, ponieważ mieszczanie nasi lubelscy przedstawili przed nami dokument konfirmujący poniżej opisany na mocy, którego inkorporowane zostały wsie Konopnica i Bronowice do wójtostwa lubelskiego, przez nas w Wilnie pod pieczęcią naszą sygnetową wydany i ręką naszą podpisany prosząc, abyśmy ten dokument przepisali i pod pieczęcią naszą średnią nakazali go wystawić, którego tenor jest taki: „Zygmunt z łaski Boga król Polski, wielki książę Litwy, Rusi, całych Prus i Mazowsza itd. pan i dziedzic, oznajmiamy niniejszym, których to dotyczy, wszystkim obecnym i przyszłym, mającym zamiar badać to pismo, że przybyli do nas posłowie naszego miasta Lublina [i] przedstawili nam prawdziwy i autentyczny transumpt i dokument najdostojniejszego niegdyś króla Polski Kazimierza, naszego poprzednika, wszelkiego błędu, podejrzenia pozbawiony, na mocy którego wystarczająco uznane jest, że wsie Konopnica i Bronowice są włączone do wójtostwa lubelskiego i na prawo miejskie, niemieckie są przeniesione. A także tak wspomniane wójtostwo, którego prawa i przywileje są wiecznie trwałe, tak że nie tylko mieszkańcy ich wsi, a także wsi Konopnicy i Bronowic, jak [również] przedmieszczanie miasta Lublina od wszelkiego oszacowania i obliczenia powinni [być wolni] i przestrzegać ich dokumentu, że wójt i jego następcy, jedynie przez nas [mocą] prawa magdeburskiego mogą zostać pozwani i nie przez kogokolwiek innego i ile razy to się stanie nikt z poddanych szlachetnych naszych wspomnianego miasta lubelskiego rajców za różne sprawy do sądów ziemskich z powodu wspomnianych wsi i posiadłości wraz z miastem Lublinem [pozywać nie będzie]. Razem z wójtostwem powinni zostać wzywani, [gdy] wiele uciążliwości i nieładu tymże rajcom i miastu lubelskiemu zostanie wyrządzone, nie bez straty i uszczerbku tak dla majątku prywatnego mieszkańców, jak dla publicznego skarbu całego miasta, którego imię zostało nam przedłożone, abyśmy postanowili przyjść im ze zdrową pomocą. My zatem pragnąc to zachować w swoim prawie, ponieważ wiemy, że pomieszanie jurysdykcji zwykło wywołać zamieszanie porządku naszych sądów i urzędów wszystkich tak ziemskich, jak grodzkich lubelskich, przewodzącym sądom wiadomym czynimy, że obecnie poświadczone wójtostwa i wspomniane wsie Konopnica i Bronowice, że są [pozwy] nieważne ani na chwilę, ani wspomniani rajcy z tych wyżej wymienionych wsi, ponieważ są włączone do wójtostwa i prawa magdeburskiego, nie mogą być pociągane i wywoływane prawnie, żadnym sposobem, do waszych sądów i stąd takie pozwy, jak [i] inne postępowania przeciw tymże mieszczanom kiedykolwiek pochodzące od naszych sądów, są ogłoszone i postanowione, że nieprawomocne i puste i uznane za nieważne, w jakimkolwiek momencie przez wszystkich będą mieć i [za takie je] uważać. Ich rajcy na takie nierozsądne i nieważne, nieurzędowe pozwy nie powinni odpowiadać i w ten sposób uznajemy i pragniemy, aby żadna szkoda lub niedogodność nie stawienia się lub odpowiedzi w sądach waszych przez nich nie była podtrzymana lub mogła być dopuszczona. Na świadectwo czego nasza pieczęć sygnetowa, którą się niniejszym posługujemy, została przywieszona do dokumentu. Dane w Wilnie, dnia dwudziestego trzeciego kwietnia, roku Pańskiego tysiąc pięćset trzydziestego piątego, roku naszego panowania dwudziestego dziewiątego, Zygmunt król podpisał. Z relacji pełnego czci dla Chrystusa ojca, pana Jana Chojeńskiego biskupa przemyskiego.” My zaś ten sam Zygmunt król ponieważ zgadzamy się na suplikę wspomnianych mieszczan lubelskich inserowany dokument [każemy] przepisać, [i] nasza średnia pieczęć została niniejszym przywieszona [do dokumentu]. Dane w Krakowie, w poniedziałek po dniu Ścięcia świętego Jana Chrzciciela, roku Pańskiego tysiąc pięćset trzydziestego piątego, roku naszego panowania dwudziestego dziewiątego.

Piotr biskup i podkanclerzy podpisał.

Oryg., perg., 44 x 24,2+7,8 cm, zachowany dobrze; j. łac.

Pieczęci brak, nacięcie na perg.

Pod tekstem: podpis Piotra [Tomickiego], podkanclerzego.

Na odwrocie: „Nb 62 Priuilegium villae Konopnicza et Bronowice jurisdictioni civili incorporantur A. Dni 1535 feria 4ta pt Fm Decollationis S. Joannis”; „Lectum”; inny napis zatarty; nota o okazaniu dok. lustratorom 16 II 1661 r.; „Nro 85to” (sumariusz z r. 1836).

Kopia z XVIII w., nie uwierzytelniona.

Odpis: KmL, sygn. 145, k.38-38v; reg.: KmL, sygn. 248, s.30; AmL, sygn. 151, nr 97.

Druk: Lublin w dokumencie, nr 17; Riabinin, nr 144; MKPS, IV, nr 17177.

Wykaz, 49; DmL, sygn. 59.