1535, 23 kwietnia, Wilno

Zygmunt król polski potwierdza poniższy dokument króla Kazimierza [Wielkiego], na mocy którego wsie Konopnica i Bronowice zostały inkorporowane do wójtostwa lubelskiego i przeniesione na prawo magdeburskie, w związku z czym władze miejskie nie mogą być pociągane przed sądy ziemskie. Król poleca sędziom ziemskim i grodzkim, aby pozwy wniesione do nich przez szlachtę przeciwko władzom miejskim i mieszczanom z tytułu posiadania przez miasto wymienionych wsi, uznali za nieprawomocne, zaś rajców zwalnia od obowiązku stawiania się i odpowiadania na tego rodzaju nierozsądne wezwania.

  • 1342, 25 stycznia, Kraków
    Treść, jak sygn. 2.

031

  • Transkrypcja
  • Tłumaczenie

Sigismundus Dei grati rex Polonie, magnus dux Litvanie, Russie tociusque Prussie ac Masouie etc. dominus et heres, significamus tenore presentium, quorum interest, presentibus et futuris, presentium noticiam habituris, quia venientes ad nostri presentiam civitatis nostre Lublinensis nuncii exhibuerunt coram nobis verum et autenticum transsumptum et exemplum literarum serenissimi olim Cazimiri regis Polonie, predecessoris nostri, omni vicio suspicionis carentem, quibusque litteris ville Conponicza et Bronowicze advocatie civitatis prefate Lublinense sufficienter dignoscuntur esse incorporate et ad ius civile theutonicum translate, atque tam advocatie prefate, quam iuribus et privilegii eius in perpetuum inviscerate, ut non secus incole illarum villarum itaque ipse ville Conponicza et Bronowicze, quam anteurbium civitatis Lublinensis ab omnibus censeri et reputari debeat caueaturque. Litteris ipsis, que advocatus et sui successores duntaxat, a nobis iure theutonico, maideburgenso citacione nostra evocatus iudicari possit, et ab alio nomine et quamvis hec ita se habeant, nihilominus tamen quidam nobiles, subditi nostri prefate civitatis Lublinensis consules pro rebus quibuscumque ad iudicium terrestre racione prefatarum villarum et de hereditate illarum, cum a civitate Lublinense unacum advocatia teneantur cittacionibus evocant multas, quam molestias et turbationes eis e[t] consulibus et civitati Lublinensi inferunt non sine damno et iactura tam rei familiaris privatorum civium, quam publici fisci tocius civitatis, cuius nomine nobis supplicatum […] eidem civitati de salubri remedio providere dignaremur. Nos itaque volentes unumquemque in suo iure conservare facientes, quam qu[…] iudicibus et officialibus universis tam terrestri, quam castrensi Lublinensi iudicio presidentibus […] in iustum facimus […] huiusmodi cittaciones contra […] consules civitatis Lublinensis, qui in presens advocatie et dictarum villarum possessores sunt ad iudicia vestra quocumque racione dictarum [vill]arum Conopnicza et Bronowicze ema[…]lidas nullius […]citi esse, neque consules prefatos ex dictis villis, cum sint avocatie et iuri maideburgensi incorporate ad iudicia […]a trahi et evocari de iure ullo modo posse […] tam cittaciones huiusmodi, quam alia, exinde se quantam adversus eosdem cives a iudicio vestro quocumque emanata declarata aut decreta nulla irrita et mania haberi et dici et pro invalidis […] ab omnibus haberi et reputari ipsosque consules ad huiusmodi frivolas et invalidas inofficiosque cittaciones parere aut respondere neque [h]abere, neque teneri et ideo, neque […] sunt incomodum ob non paricionem aut non responsionem in iudiciis vestris eos sustinere aut pati debere vel posse volumus et decernimus. Harum, quibus sigillum nostrum [in] presentis utimur est subappensum testimonio litterarum. Datum Vilne vigesima tercia aprilis die, anno Domini millesimo quingentesimo tricesimo quinto, regni vero nostri anno vicesimo [nono].

Sigismundus rex subscripsit.

Relatio reverendi in Christo patris domini Joannis Choienski episcopi Premisliensi.

Zygmunt z łaski Boga król Polski, wielki książę Litwy, Rusi, Prus, Mazowsza itd. pan i dziedzic, oznajmiamy niniejszym, wszystkim których to dotyczy, ponieważ mieszczanie nasi lubelscy przedstawili przed nami dokument konfirmujący poniżej opisany na mocy, którego inkorporowane zostały wsie Konopnica i Bronowice do wójtostwa lubelskiego, przez nas w Wilnie pod pieczęcią naszą sygnetową wydany i ręką naszą podpisany prosząc, abyśmy ten dokument przepisali i pod pieczęcią naszą średnią nakazali go wystawić, którego tenor jest taki: „Zygmunt z łaski Boga król Polski, wielki książę Litwy, Rusi, całych Prus i Mazowsza itd. pan i dziedzic, oznajmiamy niniejszym, których to dotyczy, wszystkim obecnym i przyszłym, mającym zamiar badać to pismo, że przybyli do nas posłowie naszego miasta Lublina [i] przedstawili nam prawdziwy i autentyczny transumpt i dokument najdostojniejszego niegdyś króla Polski Kazimierza, naszego poprzednika, wszelkiego błędu, podejrzenia pozbawiony, na mocy którego wystarczająco uznane jest, że wsie Konopnica i Bronowice są włączone do wójtostwa lubelskiego i na prawo miejskie, niemieckie są przeniesione. A także tak wspomniane wójtostwo, którego prawa i przywileje są wiecznie trwałe, tak że nie tylko mieszkańcy ich wsi, lecz także wsi Konopnicy i Bronowic, jak [również] przedmieszczanie miasta Lublina od wszelkiego oszacowania i obliczenia powinni [być wolni] i przestrzegać ich [postanowień z] dokumentu [powinni], [tak] że wójt i jego następcy, jedynie przez nas [mocą] prawa magdeburskiego mogą zostać pozwani i nie przez kogokolwiek innego i tyle razy to się stanie, [że] nikt z poddanych szlachetnych naszych wspomnianego miasta lubelskiego rajców za różne sprawy do sądów ziemskich z powodu wspomnianych wsi i posiadłości wraz z miastem Lublinem [pozywać nie będzie]. Razem z wójtostwem powinni zostać wzywani, [gdy] wiele uciążliwości i nieładu tymże rajcom i miastu lubelskiemu zostanie wyrządzone, nie bez straty i uszczerbku tak dla majątku prywatnego mieszkańców, jak dla publicznego skarbu całego miasta, którego imię zostało nam przedłożone, abyśmy postanowili przyjść im ze zdrową pomocą. My zatem pragnąc to zachować w swoim prawie, ponieważ wiemy, że pomieszanie jurysdykcji zwykło wywołać zamieszanie porządku naszych sądów i urzędów wszystkich tak ziemskich, jak grodzkich lubelskich, przewodzącym sądom wiadomym czynimy, że obecnie poświadczone wójtostwa i wspomniane wsie Konopnica i Bronowice, [których pozwy] są nieważne ani na chwilę, ani wspomniani rajcy z tych wyżej wymienionych wsi [nie powinni odpowiadać], ponieważ są włączone do wójtostwa i prawa magdeburskiego, [i] nie mogą być pociągane i wywoływane prawnie, żadnym sposobem, do waszych sądów i stąd takie pozwy, jak [i] inne postępowania przeciw tymże mieszczanom kiedykolwiek pochodzące od naszych sądów, są ogłoszone i postanowione, że [są] nieprawomocne i puste i uznane za nieważne, w jakimkolwiek momencie przez wszystkich będą mieć i [za takie je] uważać. Ich rajcy na takie nierozsądne i nieważne, nieurzędowe pozwy nie powinni odpowiadać i w ten sposób uznajemy i pragniemy, aby żadna szkoda lub niedogodność nie stawienia się lub odpowiedzi w sądach waszych przez nich nie była podtrzymana lub mogła być dopuszczona. Na świadectwo czego nasza pieczęć sygnetowa, którą się niniejszym posługujemy, została przywieszona do dokumentu. Dane w Wilnie, dnia dwudziestego trzeciego kwietnia, roku Pańskiego tysiąc pięćset trzydziestego piątego, roku naszego panowania dwudziestego dziewiątego, Zygmunt król podpisał. Z relacji pełnego czci dla Chrystusa ojca pana Jana Chojeńskiego biskupa przemyskiego.” My zaś ten sam Zygmunt król ponieważ zgadzamy się na suplikę wspomnianych mieszczan lubelskich inserowany dokument [każemy] przepisać, [a] nasza średnia pieczęć została niniejszym przywieszona [do dokumentu]. Dane w Krakowie, w poniedziałek po dniu Ścięcia świętego Jana Chrzciciela, roku Pańskiego tysiąc pięćset trzydziestego piątego, roku naszego panowania dwudziestego dziewiątego.

Piotr biskup i podkanclerzy podpisał.

Oryg., perg., 50 x 16,2+5 cm, dziury, tekst uszkodzony, w części zatarte pismo; j. łac.

Pieczęci brak, oderwana wraz z częścią perg.

Pod tekstem: „Sigismundus Rex est”; relacja Jana Chojeńskiego biskupa przemyskiego [kanclerza].

Na odwrocie: obszerny napis zatarty; „Lectum”; nota o okazaniu dok. lustratorom 16 II 1661 r.; „N 81mo” (sumariusz z r. 1836).

Reg.: KmL, sygn. 248, s. 30; AmL, sygn. 151, nr 93.

Druk: MRPS, IV, nr 17153,17828; Riabinin, nr 141; Lublin w dokumencie, nr 17 (pod datą dok. nr 63).

Wykaz, 46; DmL, sygn. 56.