1535, 23 kwietnia, Wilno

Zygmunt król polski potwierdza poniższy dokument króla Kazimierza [Wielkiego], na mocy którego wsie Konopnica i Bronowice zostały inkorporowane do wójtostwa lubelskiego i przeniesione na prawo magdeburskie, w związku z czym władze miejskie nie mogą być pociągane przed sądy ziemskie. Król poleca sędziom ziemskim i grodzkim, aby pozwy wniesione do nich przez szlachtę przeciwko władzom miejskim i mieszczanom z tytułu posiadania przez miasto wymienionych wsi, uznali za nieprawomocne, zaś rajców zwalnia od obowiązku stawiania się i odpowiadania na tego rodzaju nierozsądne wezwania.

  • 1342, 25 stycznia, Kraków
    Treść, jak sygn. 2.

031

  • Transkrypcja
  • Tłumaczenie

Sigismundus Dei grati rex Polonie, magnus dux Litvanie, Russie tociusque Prussie ac Masouie etc. dominus et heres, significamus tenore presentium, quorum interest, presentibus et futuris, presentium noticiam habituris, quia venientes ad nostri presentiam civitatis nostre Lublinensis nuncii exhibuerunt coram nobis verum et autenticum transsumptum et exemplum literarum serenissimi olim Cazimiri regis Polonie, predecessoris nostri, omni vicio suspicionis carentem, quibusque litteris ville Conponicza et Bronowicze advocatie civitatis prefate Lublinense sufficienter dignoscuntur esse incorporate et ad ius civile theutonicum translate, atque tam advocatie prefate, quam iuribus et privilegii eius in perpetuum inviscerate, ut non secus incole illarum villarum itaque ipse ville Conponicza et Bronowicze, quam anteurbium civitatis Lublinensis ab omnibus censeri et reputari debeat caueaturque. Litteris ipsis, que advocatus et sui successores duntaxat, a nobis iure theutonico, maideburgenso citacione nostra evocatus iudicari possit, et ab alio nomine et quamvis hec ita se habeant, nihilominus tamen quidam nobiles, subditi nostri prefate civitatis Lublinensis consules pro rebus quibuscumque ad iudicium terrestre racione prefatarum villarum et de hereditate illarum, cum a civitate Lublinense unacum advocatia teneantur cittacionibus evocant multas, quam molestias et turbationes eis e[t] consulibus et civitati Lublinensi inferunt non sine damno et iactura tam rei familiaris privatorum civium, quam publici fisci tocius civitatis, cuius nomine nobis supplicatum […] eidem civitati de salubri remedio providere dignaremur. Nos itaque volentes unumquemque in suo iure conservare facientes, quam qu[…] iudicibus et officialibus universis tam terrestri, quam castrensi Lublinensi iudicio presidentibus […] in iustum facimus […] huiusmodi cittaciones contra […] consules civitatis Lublinensis, qui in presens advocatie et dictarum villarum possessores sunt ad iudicia vestra quocumque racione dictarum [vill]arum Conopnicza et Bronowicze ema[…]lidas nullius […]citi esse, neque consules prefatos ex dictis villis, cum sint avocatie et iuri maideburgensi incorporate ad iudicia […]a trahi et evocari de iure ullo modo posse […] tam cittaciones huiusmodi, quam alia, exinde se quantam adversus eosdem cives a iudicio vestro quocumque emanata declarata aut decreta nulla irrita et mania haberi et dici et pro invalidis […] ab omnibus haberi et reputari ipsosque consules ad huiusmodi frivolas et invalidas inofficiosque cittaciones parere aut respondere neque [h]abere, neque teneri et ideo, neque […] sunt incomodum ob non paricionem aut non responsionem in iudiciis vestris eos sustinere aut pati debere vel posse volumus et decernimus. Harum, quibus sigillum nostrum [in] presentis utimur est subappensum testimonio litterarum. Datum Vilne vigesima tercia aprilis die, anno Domini millesimo quingentesimo tricesimo quinto, regni vero nostri anno vicesimo [nono].

Sigismundus rex subscripsit.

Relatio reverendi in Christo patris domini Joannis Choienski episcopi Premisliensi.

Zygmunt z łaski Boga król Polski, wielki książę Litwy, Rusi i całych Prus oraz Mazowsza itd. pan i dziedzic, oznajmiamy niniejszym, których to dotyczy, obecnym i przyszłym, mającym zamiar badać to pismo, ponieważ posłowie miasta naszego lubelskiego przybywszy przed nami okazali prawdziwy i autentyczny transumpt i dokument najjaśniejszego niegdyś Kazimierza króla Polski, naszego poprzednika, pozbawiony wszelkiego śladu podejrzenia, wedle którego miejscowości Konopnica i Bronowice zostały wystarczająco poznane, że są inkorporowane do wójtostwa wspomnianego miasta Lublina i na prawo niemieckie przeniesione, a także tak do wspomnianego wójtostwa, jak do praw i przywilejów jego na wieki włączone, aby nie tylko sami mieszkańcy miejscowości Konopnicy i Bronowic, ale [również] przedmieścia miasta Lublina [zamieszkujący] do wszystkiego [można było] zachować i przypisać i powinny [te prawa być] przestrzegane. Dokumenty tychże, na mocy których wójt i jego następcy mianowicie, przez nas prawem niemieckim, magdeburskim z naszego pozwu mogą być wezwani do sądu, a od innego i jakkolwiek rzecz by się miała, niemniej jednak pewni szlachetni, poddani nasi naszego wspomnianego miasta lubelskiego rajców [pozywają] o rzeczy przynależne do sądu ziemskiego ze względu na te miejscowości i ich posiadłość, gdy do miasta lubelskiego razem z wójtostwem przynależą przy wnoszeniu pozwów, przez które szkody i zamieszanie im i rajcom i miastu lubelskiemu wnoszą nie bez uszczerbku i straty tak rzeczy prywatnych mieszczan, jak publicznych skarbu całego miasta, w imię którego poproszono nas, abyśmy nakazali […] temu miastu udzielić zdrowego ratunku. My zatem pragnąc w szczególności w swoim prawie zachować, czyniąc co […] sędziów i urzędników wszystkich, tak ziemskich, jak grodzkich lubelskich sądowi przewodniczących […] w rzeczy sprawiedliwej czynimy […] takie pozwy przeciwko […] rajcom miasta lubelskiego, ze względu na wspomniane miejscowości Konopnicę i Bronowice […] żaden […] nie będzie, ani wspomniani rajcy z tychże miejscowości, które są wójtowskimi i do prawa magdeburskiego wcielone do sądu […] pociągać i wzywać prawnie żadnym sposobem […] tak pozwy takie, jak inne, następnie oni przeciw ich mieszczanom do sądu waszego jakkolwiek pozostałym, ogłoszonym lub zarządzonym żadne nieprawomocne lub nierozsądne mieć i uważać za rzeczy nieważne […] pragniemy i nakazujemy, że tychże rajców od wszystkiego mieć i oceniać w takich nierozsądnych i nieurzędowych pozwach ukazywać lub odpowiadać ani mieć, ani nie powinni i stąd nie […] są niewygodne ze względu na niestawiennictwo lub nie udzielenie odpowiedzi w waszych sądach im utrzymywać lub okazywać powinno się lub może [zostać okazane]. Na świadectwo czego pieczęć nasza, którą się obecnie posługujemy została przywieszona do dokumentu. Dane w Wilnie, dnia dwudziestego trzeciego kwietnia, roku Pańskiego tysiąc pięćset trzydziestego piątego, roku zaś naszego [panowania] dwudziestego [dziewiątego].

Zygmunt król podpisał.

Z relacji pełnego czci dla Chrystusa ojca, pana Jana Chojeńskiego biskupa przemyskiego.

Oryg., perg., 50 x 16,2+5 cm, dziury, tekst uszkodzony, w części zatarte pismo; j. łac.

Pieczęci brak, oderwana wraz z częścią perg.

Pod tekstem: „Sigismundus Rex est”; relacja Jana Chojeńskiego biskupa przemyskiego [kanclerza].

Na odwrocie: obszerny napis zatarty; „Lectum”; nota o okazaniu dok. lustratorom 16 II 1661 r.; „N 81mo” (sumariusz z r. 1836).

Reg.: KmL, sygn. 248, s. 30; AmL, sygn. 151, nr 93.

Druk: MRPS, IV, nr 17153,17828; Riabinin, nr 141; Lublin w dokumencie, nr 17 (pod datą dok. nr 63).

Wykaz, 46; DmL, sygn. 56.